sosyomat.com

Pisss

Dökülmüş bedenim kimyasına pirincin, yokedilerek kalsiyumun büyüsü yazgım belirlenmiş.
Her an, hoş geldin diyorum bana doğru gelene, dalgalanan duygularımla. Sarkıyorum
tavandan (bir tavan varmışçasına) yeryüzünün (varolduğunu umarak) renklerini bilmeme
karşın - lal rengi, çivit mavisi ve sarı - ve onların yalanlamalarını - tutku, dinginlik ve ölüm -
kendimle işaretliyorum yanı, yöreyi - bir aşağı bir yukarı, bir yukarı bir aşağı, sağ sol, sağ sol.
Yönlerin bulanıklığında bir sorumluluk bu! Uluma geri tepiliyor böylece, bana doğru gelene
karşı! Bir iskeletler zinciri tutuyor beni havada, uzay konusunda bir unutkanlık yüklemeye ve
devindiğim cılız önlemleri yıkmaya çalışarak. Soğukkanlı bir çaba! Ben, kusursuz bir porte
olmayı yeğlerdim, oysa. İşte şuracıkta, özlüyorum sol anahtarımı ve notalarımı. Umursamam,
nereye dağılırlarsa dağılsınlar, daha sonra...

Şimdilik, hava akımının istencine boyun eğmişim, sinekler ırzına geçerken uzantılarımın,
sürdürüyorum dansımı bu dikey tabut içre, günden geceye, geceden güne, ben tümünü ezip
geçinceye ve "Bana doğru giden kim?" in yatay bilgisine ulaşıncaya dek!

sesim kısılsa, korkmasam karanlıktan, en baştan başlasam
anlamsız sözlere artık hiç bulaşmadan, beklesem yanında...

Birbirinden bağımsız ya da kopuk; yüzerlerken birbirlerine yaptıkları temastan etkilenen, iç içe geçerek büyüyen ya da temasın şiddetiyle ayrılara dağılan, yok olan… aşk'lar adına Bırakılan yerin kötülüğünün etkisiyle, gelinen yerin sunacaklarına sığınmak en insani eylemdi kadın için. Bırakılan yerdeki kötülüğün yok ediciliğinden kurtulmanın isteğiyle geldiği yerde bulacaklarına en derinlerinde boyun eğmemeyi bile düşlemişti.

olasılıklar, şanslar
olaylar neden hep senin tersine
bunu hala sorma
yanlış yer ve yanlış zaman
bunlar hep aldatmaca
bunu artık anla
belki bir gün güneş doğar mezarının üstünden
sen sessizce uyurken
uyanınca üzülme gerçek bu işte tesadüfen yalnızsın
henüz yolun başındasın
tesadüfen yalnızsın
gerçeklerin farkındasın
kelimeler sokaklar ve evler
ne kadar da boş şeyler
sen gizlice ağlarken
biraz umut biraz sevgi
ne çok şey demek oysa
senden, uzakta
ama kimbilir belki bir gün
o yaşarken sen ölmezsin
acılar akıp gider
uyanınca üzülme gerçek bu işte
tesadüfen yalnızsın henüz yolun başındasın
tesadüfen yalnızsın gerçeklerin farkındasın

KİMİ SEVSEM, ONUN HEP UZAKTA SEVDİĞİ VARDI, UNUTAMADIĞI İLK AŞKI YA DA ONU TERK EDİP GİDEN SEVGİLİSİ...
KİMİ DERİNDEN SEVSEM, O BİR BAŞKASINI DERİNDEN HATIRLARDI. ÖYLESİNE ÇOK SEVDİMKİ ONLARI, BAŞKALARINA DUYDUKLARI SEVGİYİ ANLATMALARINI, SESSİZCE, İÇİM ACIYLA KANAYARAK DİNLEDİM. BENİ YİTİRMEKTEN HİÇ KORKMADILAR; ÇÜNKÜ ONLARA GÖRE FAZLA İYİYDİM; BU YÜZDEN İLK ANDA VAZGEÇİLEBİLİRDİ BENDEN.
BENİ TERK EDENLERDEN TEK BİR İSTEĞİM OLURDU. 'NE OLUR, BİR DAHA BENİ ARAMAYIN! ÇÜNKÜ BEN KOLAY UNUTAMIYORUM. ÇÜNKÜ BEN SİZE DUYDUĞUM O AKIL DIŞI AŞK YÜZÜNDEN KEDER BAHÇEMİ DAĞITIYORUM. ÇOCUKLUĞUMUN O GÜZEL BAHÇESİNİ.' BÖYLE DERDİM ONLARA AMA YİNE DE ARARLARDI BENİ... SOLUKSUZ VE UMUTSUZ KALDIKLARI BİR GECE MUTLAKA AKILLARINA BEN GELİRDİM...

O, YEDEK SEVGİLİ!....

Kaçak Sevişmenle
Güneşin Doğuşunu Seyrettim
Gözlerin En İçten Yuvamdı
Şeytanın Öpücüğüydü Sabah Uykum
Adındaki Uçuruma Taptım
Adındaki Denize
Ömrüm Bitti Dedim
Aşkın Başladı
Düşerken Sana
Ve Düşerken Aşka
Gözlerindeki Israrın Peşinde
Yuvan Şeytanımı Özletti

Birimizin Uyanık Olması Gerekti...

....oooO..............
.....(....)...Oooo...
......)../.....(....)....
.....(_/.......)../.....
...............(_/.......

I was here !!!

....oooO..............
.....(....)...Oooo...
......)../.....(....)....
.....(_/.......)../.....
...............(_/.......

I was here !!!

Adam genç kadına seslendi:
- Bana gözyaşı borcun var!
Genç kadın sordu:
- Nasıl öderim ?
Adam gözlerini kırptı:
- Haydi gülümse..!
Gülümsedi genç kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp, borcunu sildi. Ve mendilini özenle katlayıp, yine kalbinin üzerindeki iç cebine koydu. Bir demet mor sümbül vardı kadının elinde. İkisi de bahar kokuyordu... Biri ilkbahar, diğeri güz.
Adam, seslendi yine:
- Bana mutluluk borcun var..!
Genç kadın, biraz mahcup, biraz şaşkın sordu:
-Nasıl ödeyebilirim ?
Heyecanlandı adam:
- Haydi konuş benimle!

Gün biter gülüşün kalır bende
anılar gibi sürüklenir bulutlar
Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır
yarım kalan bir şiir belki de
Aykırı anlamlar arayıp durma
güz bitip sular köpürür de
kapanmaz gülüşünün açtığı yara
uçurum olur zaman her gece

hayat;koyu bir balgam sert bi pornoydu dün,bir tuzağa kaptırmıştım kendimi ama eminim tanrı var bugün.

melekler düşer gökyüzünden
sağnak yağmurlarda..
sen ürkek ağladığında,
dağlarda tedirgin olur
şehirlerin gürültüsünden
sırtını dönersin
kalabalık sokaklara
ansızın
beklemediğin bir anda
bir ışık çarpar gözlerine
merak eder
döner bakarsın
bir su damlası düşer yanağına
irikilir unutursun
özlersin
ararsın
kaş altından inceden
bakarsın tekrar aynı sokaklara
pişmalıkların valizinde
cebinde yeni bir ümit ile
dönersin
bir adım atarsın
evine dönen sapağa
yağmur sağnağa vurur
sonra
bir melek daha düşer gökyüzünden...

Bütün dünyayı sevginin renklerine boyayıp insanlara dağıt.Kendini sevginin bir rengi diye tanıt.Çünkü senin varlığın en büyük kanıt...

Hem gelmeni istedim,hem bekletmeni.Karar veremedim;sen mi daha güzelsin,beklemek mi seni...

Yolcu

rüzgara karşi yürüdü,

(çöl, bozkır, sokaklar bedeniyle vardı.

bir de zamanın sonsuzluğu...)

durdu zaman zaman.

geri dönmedi.

(“boşver”, “gel, vazgeç” sözleri,

oyun sözcükleriydi ürkek çocukluğun,

bilirdi...)

“ uğursuzluk dedi,

yaşanmayan aşklar için.

(hep bir göz ışığıydı

boynunda taşiyip da

kimsenin görmediği...)

yeryüzündeydi.

(mavi, onu örten ve alan.)

“oldu”

yapmadan önce.

“zarar vermedi”

çığlık attı,

hiç utanmadı sesinden.

sessizliği, bir başka dil’i değilse o an

ya da tanımı o yerin,

istemedi.

keyifliydi.

(kaç çocuk yüzünü gördü?)

ölüm , kendinin olunca

ölümdü.

ölmedi.

olmak
yada olmuş gibi göstermek herşeyi
bir renkli gözlük camı gibi ince
siyahın en korkuncu kadar küstah
sanırım ayrılık kadar acıdır
tekrar görüşmek
yeniden ayrılacağını bilerek
ancak sayılabilecek kadar çok zaman var
konuşacak hiçbirşey kalmayıncaya kadar
güne düşmüş yarasalar gibi aptal
ve şaşkın bir halde bakışmak
olmasını istemek
keşke olsaydı demekten
başka çare kalmamış…